Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2007

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ


Επειδή λόγω εορτών κάνουμε συνέχεια ευχές, γι'αυτό σας εύχομαι


Χρόνια πολλά και το νέο έτος να φέρει σε όλους ο,τι ποθεί ο καθένας...


Τώρα γιατί βάζω μία φωτό της Καζαμπλάνκα....μάλλον μου αρέσει η ταινία....πολύ...

Δευτέρα, 24 Δεκεμβρίου 2007

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ



Είναι παραμονή Χρισυουγέννων και είμαι ακόμα στη δουλειά.


Το βράδυ όταν σχολάσω θα πάρω να δω μία απ'τις αγαπημένες μου ταινίες,το <<Μία υπέροχη ζωή>> με τον James Stewart...




Εύχομαι σε όλους ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ...και ας γίνει για τον καθένα μας η γέννηση του Θεανθρώπου μία ευκαιρία για μία νέα ευλογημένη αρχή στην ζωή μας.....

Κυριακή, 23 Δεκεμβρίου 2007

ΒΑΣΙΛΗΣ ΑΛΕΞΑΚΗΣ


Σήμερα τελείωσα το νέο βιβλίο του ΒΑΣΙΛΗ ΑΛΕΞΑΚΗ, <<μ.Χ>> το οποίο αποτελεί έναν παροξυσμό βδελυγμίας εναντίον του Αγίου Όρους, ο συγγραφέας παραθέτει ένα πλήθος στοιχείων των παραπτωμάτων των μοναχών, κλοπές ,κακό, εκμετάλευση των απλών ανθρώπων, χίλια δυο άσχημα πράγματα που κάνουν αυτοί οι 500 μοναχοί.

....Μόνο που παρά τις φοβερές του καταγγελίες, δεν είδα πουθενά ο πρωταγωνιστής του βιβλίου, να ρωτά για όλα αυτά που καταμαρτυρεί εναν....μοναχό.

Λυπάμαι για τον κ. Αλεξάκη, γιατί αν προσπαθούσε έστω λίγο, θα έβλεπε και κάτι καλό, στην υπερχιλιετή ιστορία του Αγίου Όρους...

Παρασκευή, 21 Δεκεμβρίου 2007

ΑΕΚ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ ΜΕ ΤΟ ΦΕΡΕΡ


Καλημέρα, αναδημοσιεύω ένα κείμενο που αντιπροσωπεύει αυτη την στιγμή τις σκέψεις μου για τον ανεκδιήγητο προπονητή της ΑΕΚ...

Το φαινόμενο Φερέρ
Λάζαρος Αλεξάνδρου - Στείλτε κι εσείς το κείμενό σαςΔημοσίευση : 19/12/2007 21:11 - Τελ. ανανέωση : 20/12/2007 02:14
Αν είναι μέτριος, καλός ή μεγάλος προπονητής ο Φερέρ, αυτό ας το κρίνει η διοίκηση της ομάδας. Εγώ, αυτό που βλέπω, και πιθανόν όλοι οι φίλαθλοι της ΑΕΚ, είναι έναν προπονητή που πειραματίζεται συνεχώς, που αλλάζει τις θέσεις των ποδοσφαιριστών, που ξεθάβει και θάβει την ίδια στιγμή ποδοσφαιριστές, που έχει κάνει –δεν ξέρω, ίσως μαζί με τη διοίκηση-απαράδεκτες μεταγραφές (Τζεράλντο, Καφές, Αουραμπαρένα, Μανού κ.λπ.), που επιμένει να χρησιμοποιεί ποδοσφαιριστές που η απόδοση τους είναι κάτω του μέτριου, που έδιωξε τον Τσιρίλο, έναν ποδοσφαιριστή που τα έδινε όλα λες και μεγάλωσε με τα χρώματα της ομάδας, αλλά το κυριότερο βλέπουμε έναν άνθρωπο εριστικό και υπερόπτη, δηλαδή έναν ξερόλα που δεν επιδέχεται καμία καλόπιστη κριτική.
Τώρα, όσον αφορά στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό θα ήθελα να εκφράσω μερικές απορίες.
1. Μπορεί, κανείς να μας εξηγήσει γιατί έβαλε τον Λαγό μπροστά από τον βραδυκίνητο Αουραμπαρένα, και όχι πίσω όπως το συνήθιζε για να μπορεί να κρατήσει τον ταχύτατο Γκαλέτι ο οποίος γελοιοποίησε τον πρώτο.
2. Γιατί δεν χρησιμοποίησε τον μαχητικό Ενσαλίβα στο κέντρο, αντί του ανύπαρκτου Καφέ.
3. Από που και ως που ο Ριβάλντο να χρησιμοποιείται στην αριστερή πλευρά και να ακινητοποιείται, τη στιγμή που ο άνθρωπος αποδίδει τα μέγιστα όταν παίζει μπροστά από τους δύο στόπερ.
4. Αλήθεια τι θέση έπαιζε ο Μαντούκα;
5. Τέλος, γιατί δεν χρησιμοποιείσαι τους Παπά και Μπλάνκο από την αρχή βγάζοντας έξω τον μετριότατο Λυμπερόπουλο - που ευθύνεται και για το γκολ που φάγαμε- και τον Αουραμπαρένα, αφού σε κάθε παιχνίδι ο έρμος ο Χάρης του αποδεικνύει πόσο μεγάλος ποδοσφαιριστής θέλει να γίνει και ο Αργεντίνος πόσο μαχητικός είναι.
Προσωπικά θεωρώ ότι ο Μπάγεβιτς ήταν ο μεγαλύτερος προπονητής που πέρασε από την ΑΕΚ τα τελευταία 30 χρόνια, αλλά μέσα μου νιώθω ότι αν ο Ριβάλντο αναλάβει την ομάδα, ναι καλά διαβάσατε ο Ριβάλντο, μπορεί να ξεπεράσει τον Ντούσαν...

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2007

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΙΔΙΑ


Καλημέρα, για άλλη μία φορά ...χάσαμε από τον θρήνο του ελληνικού ποδοσφαίρου!!!

Η ΑΕΚ μολονότι έπαιξε καλά κατά διαστήματα, τελικά ήταν όχι η πολύ μεγάλη ομάδα που οι οπαδοί της ονειρευόμαστε, και ο Φερέρ αρχίζει να μου τη...σπάει, με τον τσαμπουκά του, και τις χοντράδες του...

Ας ελπίσουμε πως θα τερματήσουμε πρώτοι, είναι πολλά τα χρόνια χωρις πρωτάθλημα.
Απ' την άλλη μου άρεσε η στάση του Μορέτο,στην μαγκιά του Πάντου...

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2007

ΝΕΑ ΕΚΔΟΣΗ


Καλημέρα, μόλις τελείωσα την ανάγνωση ενός πολύ καλού βιβλίου ,που αξίζει να διαβάσει κανείς και να περάσει πολύ όμορφα.

Είναι το νέο πόνημα της εξαιρετικής Φιλομήλας Λαπατά, και λέγεται <<Επικίνδυνες λέξεις>>, ένα βιβλίο για τον έρωτα και τον θάνατο, την ζωή και τις φοβερές εκπλήξεις της.Η ιστορία δύο αδερφών διδύμων, της Μυρσίνης και της Αταλάντης,των μυστικών που τις συνδέουν, της οικογένειάς τους, αυτών των στοιχείων που κάνουν κάθε ζωή μοναδική και ανεπανάληπτη.

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ


Παραθέτω ένα κείμενο του ιερού Χρυσοστόμου για τα Χριστούγεννα.


ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ
ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ

Μυστήριο παράξενο και παράδοξο αντικρίζω.Βοσκών φωνές φτάνουν στ' αυτιά μου. Δεν παίζουν σήμερα με τις φλογέρες τους κάποιον τυχαίο σκοπό. Τα χείλη τους ψάλλουν ύμνο ουράνιο.Οι άγγελοι υμνολογούν, οι αρχάγγελοι ανυμνούν, ψάλλουν τα Χερουβείμ και δοξολογούν τα Σεραφείμ. Πανηγυρίζουν όλοι, βλέποντας το Θεό στη γη και τον άνθρωπο στους ουρανούς.Σήμερα ή Βηθλεέμ μιμήθηκε τον ουρανό: Αντί γι' αστέρια, δέχτηκε τους αγγέλους• αντί για ήλιο, δέχτηκε τον Ήλιο της δικαιοσύνης. Και μη ζητάς να μάθεις το πώς. Γιατί όπου θέλει ό Θεός, ανατρέπονται οι φυσικοί νόμοι. Εκείνος λοιπόν το θέλησε. Και το έκανε. Κατέβηκε στη γη κι έσωσε τον άνθρωπο. Όλα συνεργάστηκαν μαζί Του γι' αυτόν το σκοπό.Σήμερα γεννιέται Αυτός που υπάρχει αιώνια, και γίνεται αυτό πού ποτέ δεν υπήρξε. Είναι Θεός και γίνεται άνθρωπος! Γίνεται άνθρωπος και πάλι Θεός μένει!Όταν γεννήθηκε, οι Ιουδαίοι δεν δέχονταν την παράδοξη γέννηση Του:Από τη μια οι Φαρισαίοι παρερμήνευαν τα ιερά βιβλία• κι από την άλλη οι γραμματείς δίδασκαν αλλά αντί άλλων. Ό Ηρώδης πάλι, ζητούσε να βρει το νεογέννητο Βρέφος όχι για να το τιμήσει, μα για να το θανατώσει.Ε λοιπόν, όλοι αυτοί σήμερα τρίβουν τα μάτια τους, βλέποντας το Βασιλιά τ' ουρανού να βρίσκεται στη γη μ' ανθρώπινη σάρκα, γεννημένος από παρθενική μήτρα.Και ήρθαν οι βασιλιάδες να προσκυνήσουν τον επουράνιο Βασιλιά της δόξας.*Ήρθαν οι στρατιώτες να υπηρετήσουν τον Αρχιστράτηγο των ουράνιων Δυνάμεων.*Ήρθαν οι γυναίκες να προσκυνήσουν Εκείνον πού μετέβαλε τίς λύπες της γυναίκας σε χαρά.*Ήρθαν οι παρθένες να προσκυνήσουν Εκείνον πού δημιούργησε τους μαστούς και το γάλα, και τώρα θηλάζει από Μητέρα Παρθένο.*Ήρθαν τα νήπια να προσκυνήσουν Εκείνον πού έγινε νήπιο, για να συνθέσει δοξολογικό ύμνο «από τα στόματα των νηπίων» (Ψαλμ. 8:3).*Ήρθαν τα παιδιά να προσκυνήσουν Εκείνον πού ή μανία του Ηρώδη τα ανέδειξε σε πρωτομάρτυρες.*Ήρθαν οι ποιμένες να προσκυνήσουν τον καλό Ποιμένα, πού θυσίασε τη ζωή Του για χάρη των προβάτων.*Ήρθαν οι ιερείς να προσκυνήσουν Εκείνον πού έγινε αρχιερέας όπως ό Μελχισεδέκ (Έβρ. 5:10).*Ήρθαν οι δούλοι να προσκυνήσουν Εκείνον πού πήρε μορφή δούλου, για να μετατρέψει τη δουλεία μας σ' ελευθερία.*Ήρθαν οι ψαράδες να προσκυνήσουν Εκείνον πού τους μετέβαλε σε «ψαράδες ανθρώπων»(Ματθ. 4:19)*Ήρθαν οι τελώνες να προσκυνήσουν Εκείνον πού από τους τελώνες ανέδειξε ευαγγελιστή.*Ήρθαν οι πόρνες να προσκυνήσουν Εκείνον που παρέδωσε τα πόδια του στα δάκρυα μιας πόρνης. Κοντολογίς, ήρθαν όλοι οι αμαρτωλοί να δουν τον Αμνό του Θεού, πού σηκώνει στους ώμους Του την αμαρτία του κόσμου:*Οι μάγοι για να Τον προσκυνήσουν*οι ποιμένες για να Τον δοξολογήσουν*οι τελώνες για να Τον κηρύξουν*οι πόρνες για να Του προσφέρουν μύρα'*ή Σαμαρείτισσα για να ξεδιψάσει•*ή Χαναναία για να ευεργετηθεί.
Αφού λοιπόν όλοι σκιρτούν από χαρά, θέλω κι εγώ να σκιρτήσω, θέλω να χορέψω, θέλω να πανηγυρίσω. Δίχως κιθάρα, δίχως αυλό, δίχως λαμπάδες αναμμένες στα χέρια μου. Πανηγυρίζω κρατώντας, αντί γι' αυτά, τα σπάργανα του Χριστού. Αυτά είναι ή ελπίδα μου, αυτά ή ζωή μου, αυτά ή σωτηρία μου, αυτά ό αυλός μου, αυτά ή κιθάρα μου. Γι' αυτό τα 'χω μαζί μου: Για να πάρω από τη δύναμη τους δύναμη, για να φωνάξω μαζί με τους αγγέλους, «δόξα στον ύψιστο Θεό», και με τους ποιμένες, «και ειρήνη στη γη, ευλογία στους ανθρώπους» (Λουκ. 2:14).Και ξέρετε γιατί; Γιατί Εκείνος πού προαιώνια γεννήθηκε από τον Πατέρα ανεξήγητα, γεννιέται σήμερα από παρθένα υπερφυσικά. Το πώς, το γνωρίζει ή χάρη του Αγίου Πνεύματος. Εμείς μόνο τούτο μπορούμε να πούμε: Πώς αληθινή είναι και ή ουράνια γέννηση του, αδιάψευστη είναι και ή επίγεια. Αλήθεια είναι ότι γεννήθηκε Θεός από Θεό, αλήθεια είναι και ότι γεννήθηκε άνθρωπος από παρθένα. Στον ουρανό είναι ό μόνος πού γεννήθηκε από τον Πατέρα μόνο, γιος Του μονογενής. Και στη γη είναι ό μόνος πού γεννήθηκε από την Παρθένο μόνο, γιος της μονογενής. Όπως στην περίπτωση της ουράνιας γεννήσεως Του είναι ασέβεια να σκεφτούμε μητέρα, έτσι και στην περίπτωση της επίγειας γεννήσεως Του είναι βλασφημία να υποθέσουμε πατέρα. Ό Θεός Τον γέννησε με τρόπο θεϊκό. Ή Παρθένος Τον γέννησε με τρόπο υπερφυσικό. Έτσι, ούτε ή ουράνια γέννηση Του μπορεί να εξηγηθεί, ούτε ή ενανθρώπηση Του μπορεί να ερευνηθεί. Το ότι Τον γέννησε ή Παρθένος σήμερα το γνωρίζω. Το ότι Τον γέννησε ό Θεός προαιώνια το πιστεύω. Κι έχω μάθει να τιμώ σιωπηλά τη γέννηση Του, χωρίς φιλοπερίεργες έρευνες κι ανώφελες συζητήσεις. Γιατί, σ' ό,τι άφορα το Θεό, δεν πρέπει να στέκεται κανείς στη φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, αλλά να πιστεύει στη δύναμη Εκείνου πού κατευθύνει τα πάντα.Τι φυσικότερο από το να γεννήσει μια παντρεμένη γυναίκα; Άλλα και Τι πιο παράδοξο από το να γεννήσει παιδί μια παρθένα, δίχως άνδρα, και να παραμείνει παρθένα;Τι αυτό λοιπόν μπορούμε να ερευνούμε ό,τι γίνεται σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους. Ό,τι όμως συμβαίνει με τρόπο υπερφυσικό, ας το σεβόμαστε σιωπηλά. Όχι γιατί είναι επικίνδυνο, αλλά γιατί είναι ανερμήνευτο.Φόβο νιώθω μπροστά στο θείο μυστήριο.Τι να πω και Τι να λαλήσω;Βλέπω εκείνη πού γέννησε. Βλέπω κι Εκείνον πού γεννήθηκε. Άλλα τον τρόπο της γεννήσεως δεν μπορώ να τον καταλάβω. Όπου θέλει, βλέπετε, ό Θεός, νικώνται οι φυσικοί νόμοι. Έτσι έγινε κι εδώ: Παραμερίστηκε ή φυσική τάξη και ενέργησε ή θεία θέληση.Πόσο ανέκφραστη είναι ή ευσπλαχνία του Θεού!Ο προαιώνιος Υιός του Θεού, ό άφθαρτος και αόρατος και ασώματος, κατοίκησε μέσα στο φθαρτό και ορατό σώμα μας. Για ποιο λόγο; Να, όπως ξέρετε, εμείς οι άνθρωποι πιστεύουμε περισσότερο σ' ό,τι βλέπουμε παρά σ' ό,τι ακούμε. Στα ορατά πιστεύουμε. Στ' αόρατα όχι. Έτσι δεν πιστεύαμε στον αόρατο αληθινό Θεό, αλλά λατρεύαμε ορατά είδωλα με μορφή ανθρώπων.Δέχτηκε λοιπόν ό Θεός να παρουσιαστεί μπροστά μας με ορατή μορφή ανθρώπου, για να διαλύσει μ' αυτόν τον τρόπο κάθε αμφιβολία για την ύπαρξη Του. Κι ύστερα, αφού μας διδάξει με την αισθητή και αναμφισβήτητη παρουσία Του, να μας οδηγήσει εύκολα στην αληθινή πίστη, στ' αόρατα και υπερφυσικά.Κατάπληξη με γεμίζει το θαύμα!Παιδί βλέπω τον προαιώνιο Θεό!Σε φάτνη αναπαύεται, Αυτός πού έχει θρόνο τον ουρανό!Χέρια ανθρώπινα αγγίζουν τον απρόσιτο κι ασώματο!Με σπάργανα είναι σφιχτοδεμένος, Αυτός πού σπάει τα δεσμά της αμαρτίας!Όμως... τούτο είναι το θέλημα Του: Την ατιμία να μεταβάλει σε τιμή• με δόξα να ντύσει την ευτέλεια• και την προσβολή σ' αρετή να μεταπλάσει.Πήρε το σώμα μου. Μου προσφέρει το Πνεύμα Του. Μου χαρίζει το θησαυρό της αιώνιας ζωής, παίρνοντας αλλά και δίνοντας μου: Παίρνει τη σάρκα μου για να με αγιάσει• μου δίνει το Πνεύμα Του για να με σώσει.
«Να, ή παρθένος θα μείνει έγκυος» (Ήσ. 7:14).Τα λόγια είναι της συναγωγής, μα το απόκτημα της Εκκλησίας.Η συναγωγή έθαψε το νήμα• Η Εκκλησία φόρεσε τη βασιλική στολή.Ή Ιουδαία Τον γέννησε ή οικουμένη Τον υποδέχτηκε.Η συναγωγή Τον θήλασε και Τον έθρεψε• ή Εκκλησία Τον παρέλαβε και ωφελήθηκε.Στη συναγωγή βλάστησε το κλήμα εμείς όμως απολαμβάνουμε τα σταφύλια της αλήθειας.Ή συναγωγή τρύγησε τα σταφύλια οι ειδωλολάτρες όμως πίνουν το μυστικό πιοτό.Εκείνη έσπειρε στην Ιουδαία το σπόρο• οι ειδωλολάτρες όμως θέρισαν το στάχυ με το δρεπάνι της πίστεως. Αυτοί έκοψαν με σεβασμό το ρόδο, και στους Ιουδαίους έμεινε το αγκάθι της απιστίας.Το πουλάκι πέταξε, κι αυτοί οι ανόητοι κάθονται και φυλάνε ακόμα τη φωλιά.Οι Ιουδαίοι πασχίζουν να ερμηνεύσουν το βιβλίο του γράμματος, και οι ειδωλολάτρες τρυγούν τον καρπό του Πνεύματος.«Να, ή παρθένος θα μείνει έγκυος».
Πες μου, Ιουδαίε, πες μου λοιπόν, ποιόν γέννησε;Δείξε, σε παρακαλώ, θάρρος, έστω και σαν εκείνο που έδειξες μπροστά στον Ηρώδη. Αλλά δεν έχεις θάρρος. Και ξέρω γιατί. Γιατί είσαι επίβουλος. Στον Ηρώδη μίλησες για να Τον εξολοθρεύσει και σ' εμένα δεν μιλάς για να μην Τον προσκυνήσω.Ποιόν λοιπόν γέννησε; Ποιόν;Το Δημιουργό της κτίσεως. Κι αν εσύ σωπαίνεις, ή φύση το βροντοφωνάζει. Τον γέννησε λοιπόν με τον τρόπο πού ό ίδιος θέλησε να γεννηθεί. Στη φύση δεν υπήρχε ή δυνατότητα μιας τέτοιας γεννήσεως. Εκείνος όμως, ως κύριος της φύσεως, επινόησε τρόπο γεννήσεως παράδοξο. Κι έδειξε έτσι ότι, και άνθρωπος πού έγινε, δεν γεννήθηκε σαν άνθρωπος, μα όπως μόνο σε Θεό ταιριάζει.Εκείνος πού έπλασε τον Αδάμ από παρθένα γη, Εκείνος πού από τον Αδάμ κατόπιν έκαμε γυναίκα, γεννήθηκε σήμερα από παρθένα κόρη πού νίκησε τη φύση, ξεπερνώντας το νόμο του γάμου.Ο Αδάμ τότε, χωρίς να έχει γυναίκα, γυναίκα απόκτησε.Η Παρθένος τώρα, χωρίς να έχει άνδρα, άνδρα γέννησε.Και γιατί έγινε αυτό; Να γιατί:Οι γυναίκες είχαν ένα παλαιό χρέος προς τους άνδρες, αφού από τον Αδάμ είχε βλαστήσει γυναίκα χωρίς τη μεσολάβηση άλλης γυναίκας. Για αυτό ή Παρθένος σήμερα, ξεπληρώνοντας στους άνδρες το χρέος της Εύας, γέννησε χωρίς άνδρα, δείχνοντας έτσι την ισοτιμία της φύσεως.Σώος έμεινε ό Αδάμ μετά την αφαίρεση της πλευράς του.Αδιάφθορη έμεινε κι ή Παρθένος μετά τη γέννηση του Βρέφους.Άλλα πρόσεξε και κάτι ακόμα:Δεν έπλασε ό Κύριος κάποιο άλλο σώμα για να εμφανιστεί στη γη. Πήρε το σώμα του ανθρώπου, για να μη φανεί ότι περιφρονεί την ύλη από την οποία δημιουργήθηκε ό Αδάμ. Ήρθαν έτσι, Θεός και άνθρωπος, σε μυστική ένωση. Κι ό διάβολος, πού είχε υποδουλώσει τον άνθρωπο, τράπηκε σε φυγή.Ο Θεός γίνεται άνθρωπος, αλλά γεννιέται ως Θεός. Αν προερχόταν, όπως εγώ, από έναν κοινό γάμο, πολλοί θα θεωρούσαν απάτη τη γέννηση Του. Γι' αυτό γεννιέται από παρθένα•Γι` αυτό διατηρεί τη μήτρα της άθικτη• γι' αυτό διαφυλάσσει την παρθενία της ακέραιη: Για να γίνει ό παράξενος τρόπος της γεννήσεως αιτία ακλόνητης πίστεως.Σ' αυτόν λοιπόν πού θ' αμφισβητήσει την άσπορη γέννηση του Λόγου του Θεού, θα επικαλεστώ ως μάρτυρα την αμόλυντη σφραγίδα της παρθενίας.Πες μου λοιπόν, Ιουδαίε, γέννησε ή Παρθένος ή όχι; Κι αν μεν γέννησε, γιατί δεν ομολογείς την υπερφυσική γέννηση; Αν πάλι δεν γέννησε, γιατί εξαπάτησες τον Ηρώδη; Όταν εκείνος ζητούσε να μάθει πού θα γεννηθεί ό Χριστός, εσύ δεν είπες «στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας» (Ματθ. 2:4); Μήπως εγώ γνώριζα την πόλη ή τον τόπο; Μήπως εγώ γνώριζα την αξία του Βρέφους πού ήρθε στον κόσμο; Ό Ησαΐας και οι προφήτες σας δεν μίλησαν γι' Αυτό; Κι εσείς, οι αγνώμονες εχθροί, δεν εξηγήσατε την αλήθεια; Εσείς, οι γραμματείς κι οι Φαρισαίοι, οι ακριβείς φύλακες του νόμου, δεν μας διδάξατε για το Χριστό; Εσείς δεν ερμηνεύσατε τις Γραφές; Μήπως εμείς γνωρίζαμε τη γλώσσα σας; Και όταν γέννησε , ή Παρθένος, εσείς δεν παρουσιάσατε στον Ηρώδη τη μαρτυρία του προφήτη Μιχαία, «Άλλ' από σένα, Βηθλεέμ, πόλη της περιοχής του Εφραθά, αν και είσαι μια από τις μικρότερες πόλεις του Ιούδα, θα αναδειχθεί αρχηγός του Ισραήλ» (Μιχ. 5:1);Πολύ καλά είπε ό προφήτης «από σένα». Από σας προήλθε και παρουσιάστηκε σ' ολόκληρο τον κόσμο.Παρουσιάστηκε ως άνθρωπος, για να καθοδηγήσει τους ανθρώπους. Παρουσιάστηκε ως Θεός, για να σώσει την οικουμένη.Μα Τι ωφέλιμοι εχθροί πού είστ' εσείς! Τι φιλάνθρωποι κατήγοροι!Εσείς κατά λάθος δείξατε πώς το νεογέννητο της Βηθλεέμ είναι Θεός. Εσείς Τον κηρύξατε χωρίς να το θέλετε. Εσείς Τον φανερώσατε, πασχίζοντας να Τον κρύψετε. Εσείς Τον ευεργετήσατε, επιθυμώντας να Τον βλάψετε.Τι αστοιχείωτοι δάσκαλοι είστε, αλήθεια; Εσείς πεινάτε, και τρέφετε άλλους. Εσείς διψάτε, και ποτίζετε άλλους. Πάμφτωχοι είστε, και πλουτίζετε άλλους.Ελάτε λοιπόν να γιορτάσουμε! Ελάτε να πανηγυρίσουμε! Είναι παράξενος ό τρόπος της γιορτής -όσο παράξενος είναι κι ό λόγος της γεννήσεως του Χριστού.
Σήμερα λύθηκαν τα μακροχρόνια δεσμά.Ο διάβολος καταντροπιάστηκε.Οι δαίμονες δραπέτευσαν.Ο θάνατος καταργήθηκε.Ο παράδεισος ανοίχτηκε.Η κατάρα εξαφανίστηκε.Η αμαρτία διώχτηκε.Η πλάνη απομακρύνθηκε.Η αλήθεια αποκαλύφθηκε.Το κήρυγμα της ευσέβειας ξεχύθηκε και διαδόθηκε παντού.Η βασιλεία των ουρανών μεταφυτεύθηκε στηΟι άγγελοι συνομιλούν με τους ανθρώπους.
Όλα έγιναν ένα.Γιατί;Γιατί κατέβηκε ό Θεός στη γη κι ό άνθρωπος ανέβηκε στους ουρανούς. Κατέβηκε ό Θεός στη γη και πάλι βρίσκεται στον ουρανό. Ολόκληρος είναι στον ουρανό κι ολόκληρος στη γη. Έγινε άνθρωπος κι είναι Θεός. Είναι Θεός και πήρε σάρκα. Κρατιέται σε παρθενική αγκαλιά και στα χέρια Του κρατάει την οικουμένη.Τρέχουν κοντά Του οι μάγοι. Τρέχουμε κι εμείς. Τρέχει και τ' αστέρι για να φανερώσει τον Κύριο τ' ουρανού. Μα... κι Εκείνος τρέχει. Τρέχει προς την Αίγυπτο. Και φαίνεται βέβαια, πώς πηγαίνει εκεί για ν' αποφύγει την επιβουλή του Ηρώδη. Όμως τούτο γίνεται για να εκπληρωθούν τα προφητικά λόγια: «Την ήμερα εκείνη ό ισραηλιτικός λαός θα πάρει τρίτος, μετά τους Ασσυρίους και τους Αιγυπτίους, την ευλογία του Θεού πάνω στη γη» (Ήσ. 19:24).Τι λες, Ιουδαίε; Εσύ πού ήσουν πρώτος έγινες τρίτος; Οι Αιγύπτιοι και οι Ασσύριοι μπήκαν μπροστά, και ό πρωτότοκος Ισραήλ πήγε πίσω;Ναι. Έτσι είναι. Οι Ασσύριοι θα γίνουν πρώτοι, επειδή αυτοί πρώτοι με τους μάγους τους προσκύνησαν τον Κύριο. Πίσω τους οι Αιγύπτιοι, πού Τον δέχτηκαν, όταν κατέφυγε στα μέρη τους για ν' αποφύγει την επιβουλή του Ηρώδη. Τρίτος και τελευταίος ό Ισραηλιτικός λαός, πού γνώρισε τον Κύριο από τους αποστόλους, μετά τη βάπτιση Του στον Ιορδάνη.Τι άλλο μένει να πω;Δημιουργό και φάτνη βλέπω... Βρέφος και σπάργανα... Λεχώνα παρθένα, περιφρονημένη. Φτώχεια πολλή... Ανέχεια πολλή...Είδες όμως Τι πλούτος μέσα στη μεγάλη φτώχεια; Ό Πλούσιος έγινε φτωχός για χάρη μας. Δεν έχει ούτε κρεβάτι ούτε στρώμα. Μέσα σε ταπεινό παχνί Του έχουν αποθέσει...Ω φτώχεια, πλούτου πηγή!Ω πλούτε αμέτρητε, κρυμμένε μες στη φτώχεια!Μέσα στη φάτνη κείτεσαι και την οικουμένη σαλεύεις.Μέσα σε σπάργανα τυλίγεσαι και σπας τα δεσμά της αμαρτίας.Λέξη ακόμα δεν άρθρωσες και δίδαξες στους μάγους τη θεογνωσία.Τι να πω και Τι να λαλήσω;Να Βρέφος σπαργανωμένο!Να ή Μαρία, Μητέρα και Παρθένος μαζί!Να ο Ιωσήφ, πατέρας τάχα του Παιδιού!Εκείνη ή γυναίκα, αυτός ο άνδρας. Νόμιμες οι ονομασίες, αλλά χωρίς περιεχόμενο.Ο Ιωσήφ μνηστεύθηκε μόνο τη Μαρία, και το Άγιο Πνεύμα την επισκίασε. Έτσι, γεμάτος απορία, δεν ήξερε Τι να υποθέσει για το Βρέφος: Να πει πώς ήταν καρπός μοιχείας, δεν τολμούσε. Να προσφέρει λόγο βλάσφημο εναντίον της Παρθένου, δεν μπορούσε. Ούτε πάλι δεχόταν το Παιδί σαν δικό του, γιατί του ήταν άγνωστο το πώς και από ποιόν γεννήθηκε.Άλλα να, πού, πάνω στη σύγχυση του, παίρνει απάντηση από τον ουρανό, με τη φωνή του αγγέλου: «Ιωσήφ, μη διστάσεις να πάρεις στο σπίτι σου τη Μαριάμ, γιατί το παιδί πού περιμένει προέρχεται από το Άγιο Πνεύμα» (Ματθ. 1:20). Και φανέρωσε έτσι σ' εκείνον και σ' εμάς ότι το Άγιο Πνεύμα επισκίασε την Παρθένο.
Γιατί όμως ο Χριστός θέλησε να γεννηθεί από παρθένα, αφήνοντας αβλαβή την παρθενία της;Να γιατί:Κάποτε ο διάβολος εξαπάτησε την παρθένα Εύα. Τώρα ο άγγελος έφερε το λυτρωτικό μήνυμα στην Παρθένο Μαριάμ.Κάποτε ή Εύα ξεστόμισε λόγο, πού έγινε αιτία θανάτου. Τώρα ή Μαρία γέννησε το Λόγο, πού έγινε αιτία αιώνιας ζωής.Ο λόγος της Εύας έδειξε το δέντρο, πού έβγαλε τον Αδάμ από τον παράδεισο.Ο Λόγος της Μαρίας έδειξε το Σταυρό, πού έβαλε τον Αδάμ πάλι στον παράδεισο.Σ' αυτόν λοιπόν, το Λόγο του Θεού και Υιό της Παρθένου, πού άνοιξε δρόμο μέσα σε τόπο αδιάβατο, ας αναπέμψουμε δοξολογία μαζί με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα στους αιώνες των αιώνων.
Αμήν

Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2007

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ


Σήμερα 30 του Νοέμβρη, εορτή του Αγίου Ανδρέα του Πρωτόκλητου, θέλω να ευχηθώ στον αγαπημένο μου γιό ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ευλογημένα, καλή πρόοδο, καθώς είναι μαθητής της Δ' τάξης του Δημοτικού.

Οι ευχές του Αγίου πάντα να σε συντροφεύουν.

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2007

ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ













Πριν από ένα περίπου χρόνο είχα πάει μία επίσκεψη στο Περιβόλη της Παναγίας, ήταν υπέροχα , παραθέτω μερικά ψίγματα φωτογραφικά για εκείνους που θα ήθελαν αλλά δεν μπορούν να πάνε.

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2007

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Και ένα κείμενο του ιδίου μαζί με μία εικόνα που φιλοτέχνησε.



ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗ ΣΠΗΛΙΑ (ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ)



Χριστούγεννα παραμονές. Χριστούγεννα και χιονιάς πάντα πάνε μαζί. Μα εκείνη τη χρονιά οι καιροί ήτανε φουρτουνιασμένοι παρά φύση. Χιόνι δέν έρριχνε. Μοναχά που η ατμόσφαιρα ήτανε θυμωμένη, και φυσούσανε σκληροί βοριάδες με χιονόνερο και μ' αστραπές. Καμιά βδομάδα ο καιρός καλωσύνεψε και φυσούσε μια τραμουντάνα που αρμενιζότανε. Μα την παραμονή τα κατσούφιασε. Την παραμονή από το πρωΐ ο ουρανός ήτανε μαύρος σαν μολύβι, κ' έπιασε κ' έριχνε βελονιαστό χιονόνερο.Σε μια τοποθεσία που τη λέγανε Σκρόφα, βρισκότανε ένα μαντρί με γιδοπρόβατα, απάνω σε μια πλαγιά του βουνού που κοίταζε κατά το πέλαγο. Το μέρος αυτό ήτανε άγριο κ' έρημο, γεμάτο αγριόπρινα, σκίνους και κουμαριές, που ήτανε κατακόκκινες από τα κούμαρα. Το μαντρί ήτανε τριγυρισμένο με ξεροτρόχαλο [=ξερολιθιά].Οι τσομπάνηδες καθόντανε μέσα σε μια σπηλιά που βρισκότανε παραμέσα και πιο ψηλά από τη μάντρα και που κοίταζε κατά τη νοτιά. Μεγάλη σπηλιά, με τρία - τέσσερα χωρίσματα, κι αψηλή ως τρία μπόγια. Τα ζωντανά σταλιάζανε κάτω από τις χαμηλές σάγιες, που έσκυβες για να μπεις μέσα. Σωροί από κοπριά στεκόντανε εδώ κ' εκεί, και βγάζανε μια σπιρτόζα μυρουδιά. Χάμω, το χώμα ήτανε σκουπισμένο και καθαρό, γιατί οι τσομπάνηδες ήτανε μερακλήδες, και βάζανε τα παιδιά και σκουπίζανε ταχτικά με κάτι σκούπες κανωμένες από αστοιβιές.Αρχιτσέλιγκας ήτανε ο Γιάννης ο Μπαρμπάκος, ένας άνθρωπος μισάγριος, γεννημένος ανάμεσα στα γίδια και στα πρόβατα. Ήτανε μαύρος, μαλλιαρός, με γένεια μαύρα κόρακας, σγουρά και σφιχτά σαν του κριαριού. Φορούσε σαλβάρια κοντά ως το γόνατο, σελάχι στη μέση του, ζουνάρι πλατύ, βαριά τζεσμέδια στα ποδάρια του. Το κεφάλι του το είχε τυλιγμένο μ' ένα μεγάλο μαντίλι σαν σαρίκι, κ' οι μαρχαμάδες [= τα κρόσια] κρεμόντανε στο πρόσωπό του. Αρχαίος άνθρωπος!Είχε δυο παραγυιούς, τον Αλέξη και τον Δυσσέα, δυο παλληκαρόπουλα ως είκοσι χρονών. Είχε και τρία παιδιά, που τους βοηθούσανε στ' άρμεγμα και κοιτάζανε το μαντρί νά 'ναι καθαρό. Αυτές οι έξι ψυχές εζούσανε σε κείνο το μέρος, κρυφά από τον Θεό. Ανάρια βλέπανε άνθρωπο.Η σπηλιά ήτανε καπνισμένη κι ο βράχος είχε μαυρίσει ως απάνω από την καπνιά που έβγαινε από το στόμα της σπηλιάς. Εκεί μέσα είχανε τα γιατάκια τους, σαν μεντέρια, στρωμένα με προβιές. Στους τοίχους της σπηλιάς είχανε μπήξει παλούκια μέσα στις σκισμάδες του βράχου, και κρεμόντανε καρδάρες, τυροβόλια, μαγιές, τουφέκια και μαχαίρια, λες κ' ήτανε λημέρι των ληστών. Απ' έξω φυλάγανε οι σκύλοι, όλοι άγριοι σαν λύκοι.Η ακροθαλασσιά βρισκότανε ως ένα τσιγάρο απόσταση από τη μάντρα. Ήτανε έρημη, κι άλλο δεν ακουγότανε εκεί πέρα παρά μοναχά ο αγκομαχητός του πελάγου, μέρα - νύχτα. Με τον βοριά απάγκιαζε, και καμιά φορά πόδιζε κανένα καΐκι. Αλλιώς δεν έβλεπες βάρκα πουθενά. Από το μαντρί αγνάντευε κανένας το πέλαγο ανάμεσα στα δέντρα, και το μάτι ξεχώριζε καθαρά τα βουνά της Μυτιλήνης.Την παραμονή τα Χριστούγεννα, είπαμε πως ο καιρός χάλασε, κι άρχισε να πέφτει χιονόνερο. Οι τσομπάνηδες είχανε μαζευτεί στη σπηλιά κι ανάψανε μια μεγάλη φωτιά και κουβεντιάζανε. Τα παιδιά είχανε σφάξει δυο αρνιά και τα γδέρνανε. Ο Αλέξης έβαλε απάνω σ' ένα ράφι μυτζήθρες και τυρί ανάλατο μέσα στα τυροβόλια, αγίζι και γιαούρτι. Ο Δυσσέας είχε μια παλιά Σύνοψη, κ' επειδή γνώριζε λίγο από ψαλτικά κ' ήξερε και πέντε γράμματα, διάβαζε τις Κυριακάδες κι όποτε ήτανε γιορτή κανένα τροπάρι και λιγοστά από τον Εξάψαλμο. Εκείνη την ώρα φυλλομετρούσε τη Σύνοψη, για να δει τι γράμματα ήτανε να πει.Θά 'τανε ώρα σπερινού. Κείνη την ώρα ακούσανε κάτι τουφεκιές. Καταλάβανε πως θά 'τανε τίποτα κυνηγοί. Το ένα παιδί, που είχε πάγει να φέρει ξύλα με τον γάϊδαρο, είπε πως το πρωΐ είχε ακούσει τουφεκιές κατά την από μέσα θάλασσα, κατά την Άγια-Παρασκευή. Οι σκύλοι πιάσανε και γαβγίζανε όλοι μαζί και πεταχτήκανε όξω από τη μάντρα.Σε λίγο φανερωθήκανε από πάνω από τη σπηλιά δυό άνθρωποι με τουφέκια, και φωνάζανε τους τσομπάνηδες να μαζέψουνε τα σκυλιά, που χυμήξανε απάνω τους. Ο Σκούρης άφησε τους ανθρώπους κι άρπαξε ένα από τα ζαγάρια πού 'χανε οι κυνηγοί και το ξετίναζε να το πνίξει. Ο κυνηγός έρριξε απάνου του, και τα σκάγια τον πόνεσανε και γύρισε πίσω, μαζί με τ' άλλα μαντρόσκυλα, που πηγαίνανε πισώδρομα όσο κατεβαίνανε οι κυνηγοί. Τέλος πάντων, εβγήκε ο Μπαρμπάκος με τους άλλους και πιάσανε τον Σκούρη και τον δέσανε, διώξανε και τ' άλλα σκυλιά.«Ώρα καλή, βρε παιδιά!» φώναξε ο Παναγής ο Καρδαμίτσας, ζωσμένος με τα φυσεγκλίκια, με το ταγάρι γεμάτο πουλιά.Ο άλλος, που ήτανε μαζί του, ήτανε ο γυιός του ο Δημητρός. «Πολλά τα έτη!» αποκριθήκανε ο Μπαρμπάκος κ' η συντροφιά του. «Καλώς ορίσατε!»Τους πήγανε στη σπηλιά.«Μωρέ, τ' είν' εδώ; Παλάτι! Παλάτι με βασιλοπούλες!» είπε ο μπάρμπα-Παναγής, δείχνοντας τις μυτζήθρες που αχνίζανε.Τους βάλανε να καθήσουνε, τους κάνανε καφέ. Οι κυνηγοί είχανε κονιάκι. Κεραστήκανε.«Βρε αδερφέ», έλεγε ο μπάρμπα-Παναγής, «ποιος να τό 'λεγε, χρονιάρα μέρα, πως θα κάνουμε Χριστούγεννα στο σπήλαιο που εγεννήθη ο Χριστός! Εχτές περάσαμε στην Άγια - Παρασκευή, να κυνηγήσουμε λίγο. Ε, δικός μας είναι ο ηγούμενος, κοιμηθήκαμε στο μοναστήρι, και σήμερα την αυγή βγήκαμε στο κυνήγι. Βλέποντας πως φουρτούνιασε ο καιρός, είπαμε πως δε θα μπορέσουμε να περάσουμε το μπουγάζι με τη σαπιόβαρκα του μπάρμπα-Μανώλη του Βασιλέ. Κ' επειδή ξέραμε απ' άλλη φορά το μαντρί, και με το κυνήγι πέσαμε σε τούτα τα σύνορα, είπαμε νά 'ρθουμε στ' αρχοντικό σας... Μωρέ, τι σκύλο έχετε; Αυτό είναι θηρίο, ασλάνι και καπλάνι!Μπρε, μπρε, μπρε! το ζαγάρι το πετσόκοψε! Για κοίταξε τι χάλια το 'κανε!»Και γύρισε σε μια γωνιά της σπηλιάς, που κλαμούριζε το σκυλί κ' έτρεμε σαν θερμιασμένο.«Έλα δω, Φλοξ! Φλοξ!»Μα η Φλοξ από την τρομάρα της τρύπωνε πιό βαθιά.Άμα ήπιανε δυό-τρία κονιάκια, ο μπάρμπα-Παναγής άρχισε να μασά τα μουστάκια του, και στο τέλος έπιασε να τραγουδά:Καλήν εσπέραν, άρχοντες, αν είναι ορισμός σας,Χριστού την θείαν γέννησιν να πω στ' αρχοντικό σας.Ύστερα ο Δυσσέας έψαλε το «Χριστός γεννάται, δοξάσατε».Εκείνη την ώρα ακούσανε πάλι τα σκυλιά να γαβγίζουνε. Στείλανε τα παιδιά να δούνε τι είναι. Ο αγέρας είχε μπουρινιάσει κ' έριχνε παγωμένο νερό. Κρύο τάντανο!Σε λίγο πάψανε τα σκυλιά, και γυρίσανε πίσω τα παιδιά. Από πίσω τους μπήκανε στη σπηλιά τρεις άντρες, που φαινόντανε πως ήτανε θαλασσινοί, και δύο καλόγεροι, βρεμένοι όλοι και ξυλιασμένοι απ' το κρύο. Τους καλωσορίσανε, τους βάλανε και καθήσανε.Μόλις πήγε κοντά στη φωτιά ο πρώτος, ο καπετάνιος, τον γνώρισε ο Μπαρμπάκος κ' έβγαλε μια χαρούμενη φωνή. Ήτανε ο καπετάν-Κωσταντής ο Μπιλικτσής, που ταξίδευε στην Πόλη. Είχε περάσει κι άλλη φορά από τη Σκρόφα, κ' είχανε δέσει φιλία με τον Μπαρμπάκο, που δεν ήξερε τι περιποίηση να τους κάνει. οι άλλοι δυό ήτανε γεμιτζήδες κι αυτοί, άνθρωποι του καϊκιού του.Ο ένας από τους καλόγερους, ένας σωματώδης με μαύρα γένεια, ομορφάνθρωπος, ήτανε ο πάτερ-Σιλβέστρος Κουκουτός, καλογερόπαπας. Ο άλλος ήτανε λιγνός, με λίγες ανάριες τρίχες στο πηγούνι, σαν τον Άγιο Γιάννη τον Καλυβίτη. Τον λέγανε Αρσένιο Σγουρή.Ο καπετάν-Κωσταντής ερχότανε από την Πόλη και πήρε στο καΐκι τον πάτερ-Σίλβεστρο, που είχε πάγει στην Πόλη από τ' Άγιον Όρος για ελέη, κ' ήθελε να κάνει Χριστούγεννα στην πατρίδα του. Ο πάτερ-Αρσένιος είχε ταξιδέψει μαζί του από τη Μονή του Παντοκράτορας στο Όρος, κ' ήτανε από τη Θεσσαλία.Ταξιδέψανε καλά. Μα σαν καβατζάρανε τον Κάβο-Μπαμπά, ο αγέρας μπουρίνιασε, κι όλη τη μέρα αρμενίζανε με μουδαρισμένα πανιά και με τον στάντζο, ως που φτάξανε κατά το βράδυ απ' έξω από το Ταλιάνι. Ο καιρός σκύλιαξε κι ο καπετάνιος δεν μπόρεσε να 'μπει στο μπουγάζι, να κάνουνε Χριστούγεννα στην πατρίδα.Αποφάσισε λοιπόν να ποδίσει, και πήγε και φουντάρισε στ' απάγκειο, πίσω από έναν μικρόν κάβο, από κάτω από το μαντρί. Κ' επειδή θυμήθηκε τον φίλο του τον Μπαρμπάκο, πήρε τους γέροντες και τους δυο άλλους νοματέους και τραβήξανε για το αγίλι [=μαντρί]. Στο τσερνίκι είχανε αφήσει τον μπαρμπ' - Απόστολο με τον μούτσο.Σάν είδανε πως στη σπηλιά βρισκότανε κι ο κυρ-Παναγής με τον κυρ-Δημητρό, γίνηκε μεγάλη χαρά και φασαρία.«Μωρέ να δεις», έλεγε ο κυρ-Παναγής, «τώρα ψέλναμε το τροπάρι, κι απάνω που λέγαμε «εν αυτή γαρ οι τοις άστροις λατρεύοντες υπό αστέρος εδιδάσκοντο...», φτάξατε κ' εσείς οι μάγοι με τα δώρα! Γιατί βλέπω μια νταμιζάνα κρασί, βλέπω λακέρδα, βλέπω χαβιάρια, βλέπω παξιμάδια, μπακλαβάδες, «σμύρναν, χρυσόν και λίβανον»!Χα! Χα! Χα!» - γελούσε δυνατά ο κυρ-Παναγής, μισομεθυσμένος και ψευδίζοντας, και χάϊδευε την κοιλιά του, γιατί ήτανε καλοφαγάς.Στο μεταξύ ο πάτερ - Αρσένιος ο Σγουρής ζωντάνεψε ο καϊμένος, κ' είπε σιγανά χαμογελώντας και τρίβοντας τα χέρια του:«Δόξα σοι ο θεός, Κύριε ημών Ιησού Χριστέ, που μας ελύτρωσες εκ του κλύδωνος!» κ' έκανε τον σταυρό του.Ο πάτερ - Σίλβεστρος είπε να σηκωθούνε όρθιοι, κ' είπε λίγες ευχές, το «Χριστός γεννάται», κ' ύστερα με τη βροντερή φωνή του έψαλε:«Μεγάλυνον, ψυχή μου, την τιμιωτέραν και ενδοξοτέραν των άνω στρατευμάτων.Μυστήριον ξένον ορώ και παράδοξον. Ουρανόν το σπήλαιον, θρόνον χερουβικόν την Παρθένον, την φάτνην χωρίον, εν ω ανεκλίθη ο αχώρητος Χριστός ο Θεός, ον ανυμνούντες μεγαλύνομεν.»Ύστερα καθήσανε στο τραπέζι. Τέτοιο τραπέζι βλογημένο και χαρούμενο δεν έγινε σε κανένα παλάτι. Τρώγανε και ψέλνανε. Και του πουλιού το γάλα είχε απάνω, από τα μοσκοβολημένα τ' αρνιά, τα τυριά, τα μανούρια, τις μυτζήθρες, τις μπεκάτσες και τ' άλλα πουλιά του κυνηγιού, ως τη λακέρδα και τ' άλλα τα πολίτικα που φέρανε οι θαλασσινοί, καθώς και κρασί μπρούσικο.Όξω φυσομανούσε ο χιονιάς, και βογγούσανε τα δέντρα κ' η θάλασσα από μακριά. Ανάμεσα στα βουΐσματα ακουγόντανε και τα κουδούνια από τα ζωντανά που αναχαράζανε. Μέσα από τη σπηλιά έβγαινε η κόκκινη αντιφεγγιά της φωτιάς μαζί με τις ψαλμωδίες και με τις χαρούμενες φωνές. Κι ο κυρ-Παναγής έκλεβε κάπου-κάπου λίγον ύπνο, ρουχάλιζε λιγάκι κ' ύστερα ξυπνούσε κ' έψελνε μαζί με τη συνοδεία.Αληθινά, από τη Γέννηση του Χριστού δεν έλειπε τίποτα. Όλα υπήρχανε: το σπήλαιο, οι ποιμένες, οι μάγοι με τα δώρα, κι ο ίδιος ο Χριστός ήτανε παρών με τους δύο μαθητές του, που ευλογούσανε «την βρώσιν και την πόσιν».



ΠΗΓΗ: http://www.imsamou.gr/keimena.php?id=8&PHPSESSID=6e9f80fccc0703fc901028bc1ba8a828

Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ

Έρχονται Χριστούγεννα,βλέπω συνέχεια τον χοντρο Αϊ βασίλη της coca cola...και στενοχωριέμαι πάρα πολύ για την εμπορευματοποίηση των εορτών...διάβασα το κείμετο του μεγάλου ΦΩΤΗ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ.... με έκανε να σκεφτώ πολλά







Ο ΓΙΑΝΝΗΣ Ο ΒΛΟΓΗΜΕΝΟΣ (ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ)

Ο άγιος Βασίλης, σαν περάσανε τα Χριστούγεννα, πήρε το ραβδί του και γύρισε σ' όλα τα χωριά, να δει ποιος θα τον γιορτάσει με καθαρή καρδιά. Πέρασε από λογιών -λογιών πολιτείες κι από κεφαλοχώρια, μα σ' όποια πόρτα κι αν χτύπησε δεν του ανοίξανε, επειδή τον πήρανε για διακονιάρη. Κι έφευγε πικραμένος, γιατί ο ίδιος δεν είχε ανάγκη από τους ανθρώπους, μα ένοιωθε το πόσο θα πονούσε η καρδιά κανενός φτωχού από την απονιά που του δείξανε κείνοι οι άνθρωποι.Μια μέρα έφευγε από ένα τέτοιο άσπλαχνο χωριό, και πέρασε από το νεκροταφείο, και είδε τα κιβούρια πως ήτανε ρημαγμένα, οι ταφόπετρες σπασμένες κι αναποδογυρισμένες, και τα νιόσκαφτα μνήματα ήταν σκαλισμένα από τα τσακάλια. Σαν άγιος που ήταν άκουσε πως μιλούσανε οι πεθαμένοι και λέγανε: «Τον καιρό που είμαστε στον απάνω κόσμο, δουλέψαμε, βασανιστήκαμε, κι αφήσαμε πίσω μας παιδιά και εγγόνια να μας ανάβουνε κανένα κερί, να μας καίγουνε λίγο λιβάνι μα δεν βλέπουμε τίποτα, μήτε παπά στο κεφάλι μας να μας διάβασει παραστάσιμο, μήτε κόλλυβα, παρά σαν να μην αφήσαμε πίσω μας κανέναν». Κι ο άγιος Βασίλης πάλι στεναχωρήθηκε και είπε: «Τούτοι οι χωριάτες ούτε σε ζωντανό δε δίνουνε βοήθεια, ούτε σε πεθαμένο», και βγήκε από το νεκροταφείο, και περπατούσε ολομόναχος μέσα στα παγωμένα χιόνια.Παραμονή της πρωτοχρονιάς έφταξε σε κάτι χωριά που ήταν τα πιο φτωχά ανάμεσα στα φτωχοχώρια, στα μέρη της Ελλάδας. Ο παγωμένος αγέρας βογκούσε ανάμεσα στα χαμόδεντρα και στα βράχια, ψυχή ζωντανή δεν φαινότανε, νύχτα πίσσα! Είδε μπροστά του μια ραχούλα, κι από κάτω της ήταν μια στρούγκα τρυπωμένη. Ο άγιος Βασίλης μπήκε στη στάνη και χτύπησε με το ραβδί του την πόρτα της καλύβας και φώναξε «Ελεήστε με, τον φτωχό, για την ψυχή των αποθαμένων σας κι ο Χριστός μας διακόνεψε σε τούτον τον κόσμο!». Τα σκυλιά ξυπνήσανε και χυθήκανε απάνω του, μα σαν πήγανε κοντά του και τον μυριστήκανε, πιάσανε και κουνούσανε τις ουρές τους, και πλαγιάζανε στα ποδάρια του και γρούζανε παρακελίστικα και χαρούμενα.Απάνω σ' αυτά, άνοιξε η πόρτα και βρήκε ένας τσοπάνης, ως εικοσιπέντε χρονών παλικάρι, με μαύρα στριφτά γενιά, ο Γιάννης ο Μπαρμπάκος, άνθρωπος αθώος κι απελέκητος, προβατάνθρωπος, και πριν να καλοϊδεί ποιος χτύπησε, είπε: «Έλα, έλα μέσα. Καλή μέρα, καλή χρονιά!».Μέσα στο καλύβι έφεγγε ένα λυχνάρι, κρεμασμένο από πάνω από μια κούνια, που ήταν δεμένη σε δυο παλούκια. Δίπλα στο τζάκι ήταν τα στρωσίδια τους και κοιμότανε η γυναικά του Γιάννη.Αυτός, σαν εμπήκε μέσα ο άγιος Βασίλης, και είδε πως ήταν γέρος σεβάσμιος, πήρε το χέρι του και τ΄ ανεσπάσθηκε και είπε: «Να' χω την ευχή σου γέροντα», και το έλεγε σαν να τον γνώριζε κι από πρωτύτερα, σα να' τανε πατέρας του. Και κείνος του είπε: «Βλογημένος να' σαι, εσύ κι όλο το σπιτικό σου, και τα πρόβατα σου η ειρήνη του Θεού να' ναι απάνω σας!»Σηκώθηκε και η γυναίκα και πήγε και προσκύνησε και εκείνη τον γέροντα και φίλησε το χέρι του και τη βλόγησε.Κι ο άγιος Βασίλης ήτανε σαν καλόγερος ζητιάνος, με μια σκούφια παλιά στο κεφάλι του, και τα ράσα του ήτανε τριμμένα και μπαλωμένα και τα τσαρούχια του τρύπια, και είχε και ένα παλιοτάγαρο αδειανό.Ο Γιάννης ο Βλογημένος έβαλε ξύλα στο τζάκι. Και παρευθύς, φεγγοβόλησε το καλύβι και φάνηκε σαν παλάτι.Και φανήκανε τα δοκάρια, σα να' τανε μαλαμοκαπνισμένα, και οι πήτιες που ήτανε κρεμασμένες φανήκανε σαν καντήλια, και οι καρδάρες και τα τυροβόλια και τ' άλλα σύνεργα που τυροκομούσε ο Γιάννης, γινήκανε σαν ασημένια, και σαν πλουμισμένα με διαμαντόπετρες φανήκανε, και τ' άλλα, τα φτωχά τα πράγματα που' χε μέσα στο καλύβι του ο Γιάννης ο Βλογημένος.Και τα ξύλα που καιγόντανε στο τζάκι τρίζανε και λαλούσανε σαν τα πουλιά που λαλούνε στον παράδεισο, και βγάζανε κάποια ευωδία πάντερπνη. Τον άγιο Βασίλη τον βάλανε και έκατσε κοντά στη φωτιά και η γυναίκα του' θεσε μαξιλάρια ν' ακουμπήσει. Κι ο γέροντας ξεπέρασε το ταγάρι του από το λαιμό και το' βαλε κοντά του, και έβγαλε και το παλιόρασο του κι απόμεινε με το ζωστικό του. Κι ο Γιάννης ο Βλογημένος πήγε κι άρμεξε τα πρόβατα μαζί με τον παραγιό του, και έβαλε μέσα στην κονιφίδα τα νιογέννητα τ' αρνιά, κι υστέρα χώρισε τις ετοιμόγεννες προβατίνες και τις κράτησε στο μαντρί, κι ο παραγιός τα' βγαλε τ' αλλά στη βοσκή. Λιγοστά ήτανε τα ζωντανά του, φτωχός ήτανε ο Γιάννης, μα ήτανε Βλογημένος. Κ' είχε μια χαρά μεγάλη, σε κάθε ώρα, μέρα και νύχτα, γιατί ήτανε καλός άνθρωπος και είχε και καλή γυναίκα, κι όποιος λάχαινε να περάσει από την καλύβα τους, σαν να' τανε αδελφός τους, τον περιποιόντανε.Για τούτο κι ο άγιος Βασίλης κόνεψε στο σπίτι τους, και κάθισε μέσα, σα να' τανε δικό του σπίτι, και βλογηθήκανε τα θεμέλια του.Κείνη τη νύχτα τον περιμένανε όλες οι πολιτείες και τα χωριά της Οικουμένης, οι αρχόντοι, οι δεσποτάδες και οι επίσημοι άνθρωποι μα εκείνος δεν πήγε σε κανέναν, παρά πήγε και κόνεψε στο καλύβι του Γιάννη του Βλογημένου.Το λοιπόν, σαν σκαρίσανε τα πρόβατα, μπήκε μέσα ο Γιάννης και λέγει στον άγιο: «Γέροντα, έχω χαρά μεγάλη. Θέλω να μας διαβάσεις τα γράμματα τ' Αη-Βασίλη. Εγώ είμαι άνθρωπος αγράμματος, μα αγαπώ τα γράμματα της θρησκείας μας. Έχω και μια φυλλάδα από έναν γούμενο αγιονορίτη, κι όποτε τύχει να περάσει κανένας γραμματιζούμενος, τον βάζω και μου διαβάζει από μέσα την φυλλάδα, γιατί δεν έχουμε κοντά μας εκκλησία».Έπιασε και θαμπόφεγγε κατά το μέρος της ανατολής. Ο άγιος Βασίλης σηκώθηκε και στάλθηκε κατά την ανατολών και έκανε το σταυρό του, υστέρα έσκυψε και πηρέ μια φυλλάδα από το ταγάρι του, και είπε:«Ευλογητός ο Θεός ημών πάντοτε, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων». Κι ο Γιάννης ο Βλογημένος πήγε και στάλθηκε από πίσω του, κ' η γυναικά βύζαξε το μωρό και πήγε και κείνη και στάλθηκε κοντά του, με σταυρωμένα χεριά. Κι ο άγιος Βασίλης είπε το «Θεός Κύριος» και τ' απολυτίκιο της Περιτομής «Μορφήν αναλλοιώτως ανθρωπίνην προσέλαβες», δίχως να πει και το δικό του το απολυτίκιο που λέγει: «Εις πάσαν την γην εξήλθεν ο φθόγγος σου».Η φωνή του ήτανε γλυκεία και ταπεινή, κι ο Γιάννης και η γυναίκα του νοιώθανε μεγάλη κατάνυξη, κι ας μην καταλαβαίνανε τα γράμματα.Και είπε ο άγιος Βασίλης όλον τον Όρθρο και τον Κανόνα της Εορτής: «Δεύτε λαοί άσωμεν άσμα Χριστώ τω Θεώ» χωρίς να πει το δικό του τον Κανόνα, που λέγει: «Σου την φωνήν έδει παρείναι , Βασίλειε».Και ύστερα είπε όλη τη λειτουργία και έκανε απόλυση και τους βλόγησε. Και σαν καθήσανε στο τραπέζι και φάγανε και αποφάγανε, έφερε η γυναίκα τη βασιλόπιτα και την έβαλε απάνω στο σοφρά.Κι ο άγιος Βασίλης πηρέ το μαχαίρι και σταύρωσε τη βασιλόπιτα, και είπε:- «Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος».Και έκοψε το πρώτο κομμάτι και είπε: «Του Χριστού».Και ύστερα είπε: «Της Παναγίας».Και ύστερα είπε: «του νοικοκύρη Γιάννη του Βλογημένου».Του λέγει ο Γιάννης:- «Γέροντα, ξέχασες τον αη-Βασίλη!».Του λέγει ο άγιος:«Ναι καλά!» και ύστερα λέγει:- «Του δούλου του Θεού Βασιλείου».Και ύστερα λέγει πάλι:- «Του νοικοκύρη, της νοικοκυράς, του παιδιού, του παραγιού, των ζωντανών, των φτωχών».Τότε λέγει στον άγιο ο Γιάννης ο Βλογημένος:- «Γέροντα, γιατί δεν έκοψες για την αγιοσύνη σου;»Του λέγει ο άγιος:- «Έκοψα, Βλογημένε!».Μα ο Γιάννης δεν κατάλαβε τίποτα ο μακάριος.Και υστέρα, σηκώθηκε όρθιος ο άγιος Βασίλειος και είπε την ευχή του:- «Κύριε ο Θεός μου, οίδα ότι ουκ ειμί άξιος, ουδέ ικανός, ίνα υπό την στέγην εισέλθης του οίκου της ψυχής μου».Και είπε ο Γιάννης ο Βλογημένος:- «Πες μου, γέροντα, που ξέρεις τα γράμματα, σε ποια παλάτια άραγες πήγε σαν απόψε ο άγιος Βασίλης; Οι αρχόντοι και οι βασιλιάδες τι αμαρτίες να' χουνε; Εμείς οι φτωχοί είμαστε αμαρτωλοί, επειδής η φτώχεια μας κάνει να κολαζόμαστε».Κι ο άγιος Βασίλης δάκρυσε και είπε πάλι την ευχή, αλλιώτικα:- «Κύριε, ο Θεός μου, οίδα ότι ο δούλος σου Ιωάννης ο απλούς εστίν άξιος και ικανός ίνα υπό την στέγην του εισελθής. Ότι νήπιος υπάρχει και τα μυστήριά Σου τοις νηπιοίς αποκαλύπτεται».Και πάλι δεν κατάλαβε τίποτα ο Γιάννης ο μακάριος, ο Γιάννης ο Βλογημένος.



ΠΗΓΗ: http://www.imsamou.gr/keimena.php?id=1&PHPSESSID=6e9f80fccc0703fc901028bc1ba8a828

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2007

ΦΡΕΣΚΟΣ ...ΞΑΝΘΟΥΛΗΣ


Είναι αλήθεια πως κάθε φορά περιμένω με μεγάλη αγωνία το νέο βιβλίο του Γιάννη Ξανθούλη, έτσι και αυτή τη φορά ανοίγοντας το δέμα με τα ολόφρεσκα βιβλία, γέμισα χαρά και προσμονή να βυθιστώ στις εικόνες στις μυρουδιές και στις ιστορίες παλαιότερων εποχών.

Ξέρω πως ο συγγραφέας σπάνια με απογοητεύει...

Είμαι στο μαγαζί...παραλαμβάνω βιβλία και αυτό με ευχαριστεί, έτσι περνά ευχάριστα η ώρα...καλημέρα.


Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2007

ΠΑΝΔΑΙΜΟΝΙΟ


Καλημέρα, Κυριακή σήμερα , και στο ράδιο ακούω την εκπομπή του Γιάννη Ξανθούλη, <<Την Κυριακή το τραμ περνά στις 12 >> σάτιρα και κριτική από έναν έξοχο συγγραφέα.

Διάβασα πριν λίγες μέρες ένα πολύ καλό βιβλίο, το <<ΠΑΝΔΑΙΜΟΝΙΟ>> του Κώστα Ακρίβου. Μιλά για την σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα σ'έναν Αγιορείτη μοναχό και μία γυναίκα που για να βγάλει τον επιούσιο δουλεύει ψαράς. Το κείμενο είναι πολύ έξυπνο γεμάτο ανατροπές καθώς και ένα αρχαίο μυστικό που έρχεται στο φως.


Το προτείνω με τη σιγουριά πως θα περάσετε πολύ καλά και θα μάθετε πολλά πράγματα για το Όρος.

Τετάρτη, 31 Οκτωβρίου 2007

ΑΕΚ ΓΕΡΑ...ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ ΞΑΝΑ



Πρόκειται κατά την γνώμη μου για έναν πολύ μεγάλο σκόρερ,που αν τον βοηθήσει ο Νίκος Λυμπερόπουλος, η ΑΕΚ φέτος μπορεί να πάρει το πρωτάθλημα μετά από 13; δεν είμαι και πολύ σίγουρος χρόνια. Καί μιλώ για τον ISMAEL BLANCO , που πραγματικά χαίρομαι να τον βλέπω να παίζει και ας μου συγχωρεθεί η ιεροσυλία αλλά το στυλ του μου θυμίζει τον Μέγα...θεωμά!!!



Θα ήθελα να πω ακόμα για το βιβλίο του Ραπτόπουλου,<<Μεγαλη άμμος>>,

ενω περιμένω πάντα με ανυπομονησία τα βιβλία του, μετά την <<Λουλά>>,

πάντα απογοητεύομαι, από τις προσπάθειές του. Έτσι και αυτό το τελευταίο του, δεν μου άρεσε , πραγματεύεται έναν φόνο σ'ενα χωριό που παραθερίζουν οι πρωταγωνιστές, τελείως άνευρο και χωρίς ανάπτυξη σωστή των χαρακτήρων του...

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2007

ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ


Συγχαρητήρια στην εθνική μας που νίκησε τους Τούρκους μετά από 55 (ήταν πάρα πολλά χρόνια) και μπήκε ΑΞΙΑ!!! Πρώτη στο Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα το Καλοκαίρι...

Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2007

Goya's Ghosts




Μία υπέροχη ταινία που έχει σαν θέμα την Ισπανία του 18 ου αιώνα,είναι <<Τα φαντάσματα του Γκόγια>, η τρομερή Ιερά εξέταση καταπλακώνει την ψυχή των κατοίκων της Ισπανίας.
Ο μεγάλος ζωγράφος Φρανσίσκο Γκόγια,μπλέκεται σε μια ιστορία , όπου ένα μοντέλο του,η Natalie Portman,πολύ καλή στον ρόλο της, αντιμετωπίζει την Ιερά εξέταση και αυτός προσπαθεί να την γλυτώσει από βέβαιο θάνατο επιστρατεύοντας τις υψηλές του γνωριμίες.
Στον ρόλο του Goya o Stellan Skarsgerd, αυτός όμως που κλέβει την παράσταση είναι ο
Javier Bardem, αρχικά ως μέλος της Ιεράς εξέτασης και ύστερα ως αγωνιστής της Γαλλικής επανάστασης...απλά πολύ μεγάλος ηθοποιός.





Ακόμα θα ήθελα να συγχαρώ απ'τη μια μεριά τα μέλη της Σουηδικής Ακαδημίας
για το Νόμπελ που έπρεπε εδώ και πολύ καιρό να έχουν δώσει σε μια μεγάλη συγγραφέα όπως η Ντόρις Λέσινγκ, το βιβλίο της οποίας<<ΟΙ ΓΙΑΓΙΑΔΕΣ>>διάβασα πολύ πρόσφατα και μου άρεσε πολύ.



Και απ'την άλλη να τους πω, πως είναι ντρόπη να βραβεύουν με Νόμπελ ειρήνης έναν γελοίο τον Γκορ, που έβαλε το χεράκι του για την διχοτόμηση και τη σφαγή στη Γιουγκοσλαβία.

Πέμπτη, 11 Οκτωβρίου 2007

ΝΟΥΜΕΡΟ 23


Είδα μία ταινία χθές με τον JIM KARREY >,είχε σαν θέμα την ψύχωση του πρωταγωνιστή με τον αριθμό 23, ο οποίος καθόριζε σε ένα απόλυτο βαθμό τη ζωή του.

Η πλοκή της ταινίας είναι αρκετά ενδιαφέρουσα,καθώς αναφέρεται στις μονομανίες που μας διακατέχουν και πολλές φορές μας οδηγούν σε λανθασμένες αποφάσεις στη ζωή μας.

Ο JIM KARREY είναι πολύ πειστικός στον ρόλο του μπόγια, ο οποίος ξεκινώντας το διάβασμα ενός βιβλίου, πιστεύει πως απευθύνεται σ'αυτόν και η ψύχωση του μετά ανατρέπει την ως τότε φαινομενικά ήρεμη ζω'η του.


Το συστήνω σε όποιον θέλει να δει ένα ψυχολογικό θρίλλερ.

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2007

ΚΑΛΗΜΕΡΑ


Καλημέρα, πάλι στη δουλειά!

Μία φωτό απο την αγαπημένη μου πόλη!

ΘΑΣΟΣ


Μια γεύση απο τις διακοπές μου...έτσι για να πάρω κουράγιο να πάω στη δουλειά.

Ακούγοντας από το τρίτο πρόγραμμα μία υπέροχη συμφωνία του Μάλλερ, θα'θελα να ευχηθώ περαστικά στον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο,που περνά δύσκολες ώρες στην Αμερική,μολονότι διαφωνώ ριζικά με τις μεθόδους που χρησιμοποιούσε μέσα στην Εκκλησία.

ΣΕΡΛΟΚ 2


Όπως θα έχετε καταλάβει, τρέφω μεγάλη αγάπη για το αστυνομικό μυθιστόρημα και δη για τον ήρωα του Σέρ Άρθουρ Κόναν Ντόυλ...ΣΕΡΛΟΚ ΧΟΛΜΣ... προσπαθώ με φίλους να ιδρύσουμε ένα σωματείο φίλων του ΣΕΡΛΟΚ...ίδωμεν...

Μέ την ευκαιρία θέλω να επαινέσω τις εκδόσεις ΣΥΧΡΟΝΟΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ, για την πρωτοβουλία της έκδοσης των Απάντων των περιπετειών του φοβερού ντετέκτιβ,που έδωσε άλλο νόημα στην αστυνομική έρευνα, και στην εξαιρετική μεταφρασή τους απο τον κ. Ερρίκο Μπαρτζινόπουλο.



SHERLOCK HOLMES


ΣΕΡΛΟΚ ΧΟΛΜΣ

Καλημέρα, η ανάγκη να πω για μερικά πράγματα που με απασχολούν, για πρόσωπα της επικαιρότητας και όχι μόνο, για καταστάσεις και κυρίως για βιβλία, ήταν και η αιτία για την προσπάθεια δημιουργίας αυτού του blog.

Λίγα πράγματα για μένα.Είμαι 38 ετών και δουλεύω κοντά σε βιβλία, διαβάζω πολύ και χαίρομαι να μιλώ με φίλους και γνωστους για σινεμά , θέατρο, ποδόσφαιρο και φυσικά για books...
Είμαι ακόμα στη δουλειά, και διαβάζω <<ΤΟ ΚΟΡΑΚΙ>> του Ποε.

Θέλω να παραθέσω ένα απόσπασμα..

<<Την προσμονή να΄ρθει το φως του πρωινού επιτέλους, την προσδοκία να σταθεί κάποιο βιβλίο φραγμός στη θλίψη.>>