
Βλέποντας την μορφή του Γεροντος Ιωσήφ του Βατοπαιδινού, στην οσιακή κοιμησή του, ανεβαίνουν στην καρδιά μου τα λόγια του Γέροντος Ιακώβου του Τσαλίκη (( ΝΑ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ ΚΑΙ ΝΑ ΝΗΣΤΕΥΕΤΕ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΖΩΝΤΑΝΟΙ))
..............

ας του, καθὼς ἐξασφάλιζε τὸ γλωσσόκομον, τὰ χρήματα ποὺ τοῦ χρειάζονταν γιὰ τὸν κορεσμὸ τοῦ πάθους του. Ὅμως, δὲν μένει ἐκεῖ. Τὸ μίσος τοῦ γι᾿ Αὐτὸν ποὺ ἤξερε τὸ πάθος του δὲν περιορίστηκε στὸ αἴσθημα. Πούλησε καὶ τὸ τελευταῖο ἴχνος ἀξιοπρέπειας καὶ ἀντὶ νὰ φύγει ἀπὸ Ἐκεῖνον, μὲ Τὸν ὁποῖο δὲν συμφωνοῦσε, προτίμησε νὰ Τὸν καταστρέψει, νὰ Τον πουλήσει, να Τον ανταλλάξει με ‘ενα ασήμαντο ποσό!Κι έρχεται τό φίλημα. Ο αν- αίσθητος εκφράζεται με...τον πιό ωραίο τρόπο απεικόνησης του αισθήματος! « Εταίρε, εφ ώ πάρει » η απάντηση τού Χριστού! Αυτή η σιωπηλή πίκρα γιά το κατάντημα ενός από τούς δώδεκα αγαπητούς Του είναι από τίς χαρακτηριστικότερες στιγμές του πάθους ! Αυτή η πονεμένη φράση, η αποδοχή του φιλήματος ώς τής τελευταίας έστω καί ψεύτικης απόδειξης ότι ο άνθρωπος ακόμη καί αυτός πού η καρδιά του είναι κλειστή καί τυφλωμένη , δεν παύει να είναι εικόνα Θεού γιά την οποία ο Χριστός Θυσιάστηκε! Αυτό το σιωπηλό δάκρυ του Χριστού γιαυτόν πού έκλεισε οριστικά την πόρτα της σωτηριας γιά τα τριάκοντα αργύρια, την μεγαλύτερη ψευδαίσθηση της ευτυχίας...Πόσο ταιριάζουν όλα αυτά στίς μέρες μας... Πόσο ο καθένας, βρίσκει κομμάτια από τον εαυτό του, αλλά καί από την τρέχουσα επικαιρότητα σ΄ολα αυτά!
Ισραηλιτικού λαού που ήταν άκαρποι από καλά έργα.